PERFECT WEDNESDAY

“the horribly slow murderer with the extremely inefficient weapon”

มาเต้อฟักเก้อ! หลอนโคตรๆ

อะไรจะเพ้อเจ้อได้ถึงขนาดนี้เนี่ย ผู้กำกับคนนี้!
ทำเรื่องแบบนี้ด้วยโปรดักชั่นอย่างหรู! (อยากทำบ้าง -_-") 

คิดเพ้อเจ้อได้ทุกสถานการณ์เป็นคุณสมบัติของนักเขียนการ์ตูน
พักนี้รู้สึกไม่ค่อยได้คิดอะไรเพ้อเจ้อ ดูตัวอย่างไว้ๆ (ฮา)

And again and again and again and again and again and again and again
and again and again and again and again and again and again and again
and again and again and again and again and again and again and again 
and again and again and again and again and again and again and again 

หลังจากพายุผ่าน... บล็อกก็มีอะไรเละๆเต็มไปหมด
นานๆทีก็เลยมาจัดระเบียบกันที ทั้งลิงก์เสีย หน้าว่าง
(อันนี้ผิดที่จขบ.ล้วนๆ ฮาๆ)
และก็ไฟล์ภาพที่ฝากไว้ที่อื่น ตอนนี้ย้ายมาไว้ที่นี่หมดแล้ว
เพราะฉะนั้น ณ ปัจจุบัน ถ้าเอ็กซ์ทีนล่ม
ผมก็แทบไม่เหลืออะไรอีกต่อไป (ฮา) 

แก้ไปจนถึงเอนทรี่การ์ตูนเรื่องยาวตอนที่หนึ่งที่ไม่เคยมีตอนที่สอง
อืม... แค่ชื่อเอนทรี่ก็เจ็บทรวงน่าดูแล้ว
ไฟล์อันนี้เน่าไปหมดเพราะฝากไว้กับเว็บเก่าที่เคยทำ
ซึ่งมันปิดตัวไปเรียบร้อยแล้ว 

ยังไม่เคยอ่าน? ลองกดเข้าไปดูสิครับ :D

พอแก้เสร็จแล้วตอนนี้ก็ดูได้เรียบร้อย
หลังจากปล่อยเน่ามานาน
(แถมเคยลบทิ้งไปรอบนึง ดีที่กู้มาได้ น่าสงสารจริงๆ -_-")
มาดูเวลาผ่านมาตั้งสองปีแล้วตั้งแต่เขียนไอ้นี่ o_0"
นานมาก... ที่ไม่ได้เขียนการ์ตูนลงหมึกแบบจริงจังอีกเลย
จำได้ว่าตอนนั้นทุ่มเทโคตร ไม่รู้ว่าทำไปได้ไงตั้งเกือบเดือน -_-"
ตอนนี้คงทำออกมาได้เร็วขึ้นกว่าตอนนั้น
แต่ต้องยอมรับเลยว่าสมัยนั้นไฟแรงกว่าตอนนี้มาก
สมองยังไม่ค่อยคิดอะไรมาก ลงมือทำอย่างเดียว (ฮา) 

ณ ตอนนี้ที่กำลังคิดเรื่องสั้นเรื่องใหม่อยู่
ก็คงต้องเอาตัวเองตอนนั้นเป็นแบบอย่างซะแล้ว
แบบว่าฮึดๆหน่อย :-(  กลายเป็นแบบนั้นไป

สรุปแล้วเอนทรี่นี้ออกมาบ่นอย่างเดียว (ฮา)
ขอทำความสะอาดบล็อกสักพักนะครับ ระวังฝุ่นเฝิ่นเข้าปาก
ตรงไหนยังเจ๊งอยู่รายงานผมเลยก็ได้ครับ
บุญรักษาทุกท่านครับ (-_-)/

รู้สึกโดนใจกับประโยคจากบอร์ดเอ็กซ์ทีนอันนี้

"บางทีโลกนี้อาจเป็นนรกสำหรับดาวเคราะห์อื่นก็ได้?"

อืม... มันชวนคิดดีนะ แบบว่ามันคลิก
ถ้าเป็นไปได้อยากเอามาเขียนเป็นเรื่องเป็นราว
เลยบันทึกไว้ในบล็อกก่อนก็แล้วกัน...

ในแง่เดียวกันความสุขเหลือแสนของบุคคลหนึ่ง
อาจเป็นความทุกข์อย่างยิ่งของอีกคนหนึ่งก็ได้ 

ความคิดเตลิดไปแล้ว... อา... 

คนที่อยู่ในสวรรค์จะมีความทุกข์ไหมนะ? แล้วคนที่อยู่ในนรกล่ะจะสุขบ้างหรือเปล่า?

พักนี้มีแต่เรื่องเพ้อเจ้อ ไม่มีการ์ตูนมาลง
และคงจะเนือยแบบนี้ไปอีกสักพักใหญ่
ทำใจหน่อยนะครับ -_-

ฟังเพลงนี้แล้วรู้สึกดี แต่ ณ จุดนี้ช่วยอะไรไม่ได้แล้ว หนักเกิน... OTL 

ปวดท้อง ปวดหัว ป่วยกาย ป่วยใจ...

ขออนุญาตระบายสักเอนทรี่นะครับ T_T
ช่วงนี้มีเรื่องให้เครียดเยอะมาก ทั้งเรื่องงาน เรื่องเพื่อน
เรื่องความใฝ่ฝันและอนาคต จนรู้สึกว่าไม่ไหวแล้ว
เสียสุขภาพ (ทั้งร่างกายและจิตใจ)
อุตส่าห์หนีมาพักผ่อนที่บ้านต่างจังหวัด
กะจะฟื้นฟูตัวเองสักหน่อย แต่ก็ดั๊นป่วยอีก
จะซวยอะไรกันนักกันหนาเนี่ย -*-

เพื่อนเพิ่นก็หดหาย บ้างแปรเป็นเพื่อนร่วมงาน ซึ่งชวนเครียดไปอีก
บ้างไม่ได้เจอเพราะเลี่ยงเจอโจทก์เก่า ไม่อยากวุ่นวายใจอีก
แต่ก็ทำให้เสียเพื่อนทั้งกลุ่ม -*-
แล้วจะไประบายกับใครละเนี่ยยยย
คนรู้ใจก็ไม่มี พยายามหาไปก็ปวดหัว
เหมือนว่าฐานกำลังใจที่เคยมีมันหายไป
เริ่มจะไม่ไหวแล้วนะ ฮือ...  (เริ่มเพ้อเจ้อแล้ว -_-")

อยากขอตัวช่วยชะมัดเลยตอนนี้
เวลารู้สึกเหมือนไม่มีใครอย่างตอนนี้ผมควรจะทำยังไงดีครับ? :'(

อีดิตเพิ่มเติม: ขอบคุณครับ รู้สึกดีขึ้นแล้วครับ
คงเป็นเพราะร่างกายป่วยๆเลยจิตตกไปกันใหญ่
เรื่องอื่นๆอะไรก็ไม่ได้แย่ขนาดนั้น
แต่พอไม่สบายเลยฟุ้งซ้านเวิ่นเว้อเครียดเว่อร์ไป...
ถ้าเคลียร์เรื่องชวนปวดหัวส่วนใหญ่ได้แล้ว
จะกลับมามุ่งมั่นสร้างงานให้เต็มที่แล้วครับ
(แต่ตอนนี้ทำร่างกายให้แข็งแรงก่อน -_-")

บล็อกนี้นานๆทีก็จะมีเรื่องจิตป่วยมาทีไม่ได้ขาด
ไม่รู้เป็นอะไร (เป็นธรรมชาติของจขบ? -"-)
เก็บไว้เตือนตัวเองว่าที่ผ่านมาจิตตกบ่อยแค่ไหน -_-"

มีรายการน่าสนใจบน Youtube มาแนะนำครับ
ชื่อรายการ Cooking with dog อาจจะฟังดูแปลกและงงและชวนฮา
(ว่าทำไม Cooking ต้องทำกับ Dog แล้ว Dog มาทำอะไร?
มาเป็นคนทำ? มันจะทำได้หรือ? หรือจะมาเป็นส่วนผสม!? ก็ไม่ใช่อยู่ดี)
ก็เป็นรายการสอนทำอาหารทั่วไปละนะครับ แต่มีผู้ช่วยเป็นหมา
(แต่เป็นหมาแล้วมันจะช่วยยังไง? ช่วยได้เหรอ?
ไม่หรอกมันก็แค่มานั่งเฉยๆนั่นแหละ...
แล้วมันจะมานั่งทำไม? มานั่งให้ได้ด๋อยอะไรขึ้นมา!!)

รายการมันน่าสนใจก็อีตรงในวงเล็บแค่นั้นละครับ
แค่มี Gimmick ว่า "กูจะมาทำอาหารกับหมานะ"
แค่นี้ก็ทำให้น่าสนใจขึ้นมาอย่างไม่มีเหตุผลซะอย่างนั้น
แล้วผมก็ชอบไอ้ความป่วงแบบไม่มีสาระประเด็นอะไรของเค้าซะด้วยสิ -*- 

สาเหตุที่อยากแนะนำเพราะว่าดูเพลินมากครับ
ได้เทคนิคเล็กๆน้อยๆติดมือกลับไปทำด้วย
แถมวิธีทำยังดูง่ายและไม่เยิ่นเย้อหรือตัดเอาแต่วัตถุดิบที่ทำเสร็จแล้วมาโปะๆๆรวมกัน
แล้วตัดไปฉากจบเอาอีที่ทีมงานทำเสร็จแล้วมาวางให้ดูเหมือนรายการบ้านเรา
(โดยที่ไอ้ก้อนที่ทำๆเป็นตัวอย่าง ไม่รู้ว่าเป็นตายร้ายดี
เน่าเละเฟะเป็นศพไปแล้วหรืออย่างไร? -"-)

และเหนืออื่นใด... เสียงพากษ์มันฮามากครับท่านผู้ชมทั้งหลาย 
ผมดูไปขำไปตลอดรายการตั้งแต่เริ่มหั่นหอมจนทอดสเต็กขึ้นเสิร์ฟ

คนพากษ์เป็นหมาบรรยายรายการอาหารญี่ปุ่น
ด้วยสำเนียงออกอินเดีย!! โอ้แม่เจ้า!!
อะไรมันจะซับซ้อนซ่อนเงื่อนเพื่อนทรยศขนาดนั้นครับ!
แบบนี้แล้วยังจะว่าไม่น่าสนใจได้อีกหรือ?

ลองดูนะครับ มีอีกหลายเมนูให้เลือกรับชม
ทั้งโครอกเกะ ยากิโทริ คิมูจิ๊ และอื่นๆอีกมากมาย

ตลกดี จึงแนะนำ :P 

ปล. รู้สึกเอนทรี่นี้เขียนดีมีประเด็น(แต่ไร้สาระ)อย่างไม่เคยเป็นมาก่อน
ทั้งที่ปกติเขียนไม่รู้เรื่องเลยวาดอย่างเดียว สงสัยเพราะอินมาก (ฮา)

ภาพบรรยากาศแห่งความเลี่ยนอบอวลไปหมด
วาดซะหวานเลยรูปนี้ ตอนวาดยังพอไหว
แต่แต่งไปแต่งมาจ้องนานไม่ได้ครับ เลี่ยน (ฮา)  

แต่ถ้าเลี่ยนเกินไปจะผิดแนวทางบล็อก
เราแถมคำบรรยายภาพให้ท่านเปลี่ยนอารมณ์

"ท่านประธานคะ... หนู... อั๊ง... คือว่า..." 

(ม่ายช่ายยยแล้ววว =3=") 

นึกคลั่งอยากละเลงภาพสเก็ตช์ยาวต่อเนื่องกันถึง 7 หน้ากระดาษ
วาดเพื่อออกกำลังมือและเน้นความสะใจเป็นหลัก (ฮา)

จะโพสต์ตั้งหลายวันแล้ว แต่มีอันต้องเป็นไปทำงานบ้านเพื่อนซะก่อน
อยู่บ้านเพื่อนก็อัพรูปไม่ได้ -*- 

เหมือนจะโหลดยาก เปลี่ยนเป็นรูปหั่นแล้วดีกว่า - -" รูปยาวกดดูตรงนี้ครับ

ปล. กระดาษทั้งหมดที่ผมใช้ทั้งหมดเป็นกระดาษที่ใช้แล้วครับ
(ยังคงรณรงค์รักโลกกันอยู่ แฮะๆ ^^")

หาที่อัพรูปยากมาก สัดส่วนรูปยาวด๋อยแบบนี้ไม่มีใครรับ
เลยต้องอัพลงเว็บตัวเอง T_T 

กดที่นี่เพื่อดูภาพใหญ่สะจาย :D

ส่งมาแรงไปหน่อย -_-" 

ฮ้า~ รู้สึกปลดปล่อย ~_~
รถไฟฟ้ามาหานะเธอสนุกดีนะครับ...
ผมหมายถึงตัวอย่างนะ -_-'

ปล. วาดแถบด้านข้างรถผิดอ้ะ T_T
มาทบทวนดูอีกที หรือเราจะโหดไปนะ -_-"