หรือเราจะไม่ได้ก้าวไปไหนเลย

posted on 17 Jan 2008 00:34 by perfectw in Illust, Life

เมื่อไหนๆก็ว่างแล้ว ภาพก็เริ่มทยอยมา

เป็นภาพแรกหลังจากไม่ได้วาดอะไรจริงจังเลยเป็นเวลานานมากตั้งแต่ได้เริ่มทำทีสิสมา

จะเรียกว่าเป็นภาพแรกของปีนี้เลยก็ได้... ปล่อยให้มือพาไป ไปไหนก็ไป ไปไกลๆเลยก็ดี (?)

สาวน้อยหน้าใสใสในชุดดำดูขมุกขมัวถือมีดเหมือนจะเอาไปจ้วงล้วงตับใคร

ก็นับว่าเป็นการเริ่มต้นศักราชได้ดีพอสมควร (ฮา)

ใช้ปากกาเคมีหัวหลายขนาดต่างๆกัน แทนที่จะเป็นจีเพน

ไม่รู้สินะ จริงๆแล้วผมถนัดปากกานี่มากกว่าจีเพนเยอะเลย

และมันก็ดูเหมาะกับงานที่มีรายละเอียดเยอะๆดีด้วย

เพียงแต่ในงานจริงๆเป็นเรื่องเป็นราว จีเพนก็ให้อารมณ์เส้นได้ดีกว่า

แถมด้วยเรื่องน้ำหนักเส้นนั่นก็ยิ่งไม่ต้องพูดถึง กินขาด...

เพราะอย่างนั้นยังไงงานคอมิคก็ต้องจีเพนอยู่ดีละ ถึงจะไม่เสมอไปก็เถอะ

ก็ต้องใช้ให้ได้ทุกอย่างอยู่ดี...

ทำไมภาพหวานขนาดนี้ ผิดแนวจริงๆ... คราวหน้าวาดอะไรควายๆถึกๆดีกว่า

จะได้แก้เลี่ยน...

ภาพรายละเอียดมันไม่ค่อยเข้ากับผมเท่าไหร่เลยเพราะผมขี้เกียจ

ชอบวาดเร็วๆ เน้นอารมณ์มากๆ เพราะแบบนั้นก็เลยไม่ค่อยมีงานแบบนี้เท่าไหร่นักหรอก

จะให้วาดแบบเรียลลิสติกเหรอ? เฮอะ... ไม่ไหวหรอก ยกให้คนอื่นแล้วกัน

ขอแบบเรียบๆง่ายๆลงตัวให้ผมเถอะนะ วาดรายละเอียดเยอะๆนานจะตาย

แถมวาดไม่ดีก็รกเปล่าๆอีก เสียแรงตายชัก (เพราะผมไม่เก่งด้วยละ)

แต่คงเพราะไม่ได้แตะปากกามานานนั่นแหละ... ขยันซะขนาดนั้น

...

พอดูภาพตัวเองแล้วก็คิด ว่าเราเอง... เก่งขึ้นบ้างรึเปล่านะ?

จากเวลาที่ผ่านมาเราก้าวหน้าบ้างจากเดิมบ้างไหม

ไม่รู้เหมือนกันว่าที่เปลี่ยนแปลงไปนั่นมันคือดีขึ้นหรือถดถอยลง

และเท่าไหร่ถึงจะเรียกว่าพอ?

ฝีมือเรายังอีกห่างไกล...

ต่อจากนี้ข้ามๆไปก็ได้ฮะ

พาลทำให้คิดไปถึงสิ่งที่เรียกว่า "ความเจริญก้าวหน้าของมนุษย์"

อารยธรรม ความรู้ เทคโนโลยี ศาสตร์ต่างๆ ที่เพิ่มมากขึ้นตามเวลา

สิ่งที่คิดค้นขึ้นเพื่อความสะดวกสบาย ความจริงต่างๆของจักรวาล

มันมีความหมายอะไรจริงรึเปล่า?

ในเมื่อทุกชีวิตก็ยังคงต้องดิ้นรนเพื่อเอาตัวรอดอยู่ดี

สิ่งมีชีวิตก็ยังคงเวียนว่ายตายเกิด แข่งขันกัน

มีทุกข์ มีสุข สมหวัง ผิดหวัง ไม่ต่างจากวันที่ผ่านๆมา

มนุษย์เรา... ได้ก้าวหน้าขึ้น จริงหรือเปล่านะ?

หรือเราก็เพียงแค่วิ่งวนอยู่บนความเป็นจริงอันเดิมๆ

แค่มีรูปแบบที่ต่างออกไปเท่านั้นเอง...

เฮ้อ

แต่อย่างน้อยการเปลี่ยนแปลงก็แสดงถึงความมีชีวิตละนะ...

ไม่ต้องซีเรียสก็ได้นะครับ

แค่ความคิดวกวนของวัยรุ่นตอนต้น

ที่ชอบหมกมุ่นกับเรื่องไม่เป็นเรื่องเท่านั้นแหละ

มันเป็นกิจกรรมยามว่างของผมน่ะฮะ

** มีเรื่องที่น่าคิดอยู่และก็ทำให้ผมรู้สึกตลกดี

เนื่องจากว่าผมต้องถอนวิชา Thesis ตามที่ได้ทราบไปแล้วในเอนทรี่ก่อน

หลังจากนั้นก็ต้องมีคนเป็นห่วงเป็นใย ติดต่อมาสอบถามอาการเป็นระยะๆ

ซึ่งตัวผมเองก็ไม่ได้อาการหนักหนาอะไรเท่าไหร่ เข้าใจและยอมรับได้

ถึงแม้ว่าจะรู้สึกไม่ค่อยอยากพูดถึงมันนัก (โดยเฉพาะกับคนที่คณะ -_-")

ที่ตลกก็คือพอมีคนโทรมาถามไถ่ ก็ดูเป็นห่วงเป็นใย ซึ่งก็ดีใจนะ

แต่กลายเป็นว่าผมเองต้องอธิบายสถานการณ์ให้ฟัง อันนี้ก็ขี้เกียจพูดอยู่เหมือนกัน

แล้วก็ต้องบอกเพื่อนว่ามันไม่เป็นไร มันโอเค ไม่ต้องเป็นห่วง

ให้ตั้งใจทำงานของตัวเอง มีอะไรให้ผมช่วยรึเปล่า

(ซึ่งก็ไม่ใช่ว่าผมจะช่วยอะไรได้หรอก ฮา)

โดยเฉพาะเพื่อนที่ให้กำลังใจผมตอนที่ไม่แน่ใจว่าจะดร็อปรึเปล่า

พอผมโทรไปรายงานว่าเรื่องมันแน่นอนแล้ว

คุยกันไปคุยกันมากลายเป็นว่าผมต้องมาถก

เรื่องการไม่ควรจมอยู่กับความเศร้ากับมัน

ทั้งๆที่ควรจะเป็นผมมากกว่า...

ก็แปลกดี...

Tags: illust10 Comments

ลองไปเปิดภาพวาดเล่นเก่าๆของตัวเองดูซิครับ แล้วจะได้คำตอบว่า เก่งขึ้นใหม

ผมเชื่อว่าวาดเรื่อยๆไม่ว่าช้าแค่ใหนใครๆก็เก่งได้นะ ^ ^

thesis ผมก็ดร็อป ตอนแรกก็เซ็ง ไปๆมาๆก็โล่ง..แล้วก็ทำให้ได้ถอยมามองงานตัวเองอีกครั้งแล้วก็เริ่มต้นใหม่

#1 By garun on 2008-01-17 02:29

ช่วงนี้เราก็รู้สึกเหมือนกันเลย เหมือนเครื่องมันดับไปดื้อๆ วาดออกมาก็ไม่ค่อยได้ดั่งใจ พอเข้าอีหรอบนั้นปุ๊บก็เริ่มกระบวนสับสนในตัวเองครั้งใหม่ ยิ่งตัวเรานี่รู้สึกซ้ำๆกันมาหลายปีแล้วว่ายิ่งแก่ตัว จินตนาการ ความคิดสร้างสรรค์ ยิ่งหดหายยังไงไม่รู้ อะไรที่สมัยม.ปลายรู้สึกว่าตัวเองวาดออกมาได้ง่ายๆไม่ต้องคิดมาก ปัจจุบันนี้วาดไม่ได้มากกว่าครึ่ง มันคิดแล้วคิดอีกมากมายหลายตลบ เรียกว่าจะวาดอะไรทีก็เครียดจนวาดไม่ออกก็บ่อย ส่วนนึงก็คงสกิลพื้นไม่แน่นมาแต่ไหนแต่ไรแล้วด้วย หลังๆนี่บางทีเป็นเอาหนักขนาดคิดว่า ยังจะทนบังคับตัวเองให้วาดอยู่ทำไม ในเมื่อท่าทางตัวเองดูจะไม่มีอนาคตเอาซะเลย เฮ่อ...