PERFECT WEDNESDAY

เห็นภาพตามเลยครับ

อย่างที่เขาว่า เราเคยได้ทำบุญร่วมกันมากับคนมากมาย
จนกว่ากรรมอันประจวบเหมาะส่งผล เราถึงจะได้คู่กับใครซักคน
แต่ถ้ามีคนอื่นที่เหมาะสมกว่า เราก็ต้องรอต่อไป...

เป็นเพื่อนที่เกื้อกูลกัน ก็ดีนะครับ
ไม่สร้างกรรมบางอย่างต่อกันดีด้วย

ถ้าชอบแล้วสบายใจ ให้เธอเป็นแรงบันดาลใจต่อไปก็ได้นะคะ

บางทีเป็นเพื่อนกันก็สวยงามและยืนยาวกว่า

เหงาปนเศร้านิดๆนะคับเนี่ย

สุดท้ายก็เพื่อนกัน
แต่ก็ดีแล้วครับ

..โอย...บาดใจ

น่าเอามาเขียนการ์ตูนเนอะ
ดูจากบรรยากาศของภาษาแล้ว น่าทำหนังสือภาพด้วย

ผมเองก็มีนะ รักแบบขอเป็นเพื่อนก็พอ
มีตั้งแต่ช่วง ม ต้น แต่ก็เริ่มเหลือแค่เพื่อนจริงๆ
เพราะคณะที่อยู่ทำเอาเสื่อมสมรรถภาพความรักไปเยอะแล้ว 555

เหอ เหอ
บางครั้งความรู้สึกดีๆ
อาจไม่ต้องเติมเต็มด้วยการที่ต้องเป็นของเราเสมอไปหรอกครับ

ให้กำลังใจงับ
เพราะเราเป็นเพื่อนกัน

ซึ้งที่สุดเลยยยยยยยย

เสียววาบๆไปถึงหัวใจ

ตอนนี้ ขิมพยายามคิดกับคนคน 1 แค่เพื่อน

ทำไมนะ

ความรักช่างยากเย็น

ที่จริงคำว่าเพื่อนนี่ สำหรับผมผมว่ามีความหมายดีมากกว่าคำว่า่เเฟนนะ เเต่เข้าใจกับใครบางคนเราก็อยากได้ีำคำว่า คนรักจากเขา

**ความเห็นส่วนตัว ไม่มีผิดมีถูกเน้อ**

เเต่ผมอยากให้คุณวันพุธลองมองดูในฐานะปัจเจกบุคคลมากกว่าในรูปของตำเเหน่ง หรือ สถานะ ผมเชื่อว่าคนเเต่ล่ะคนมีความเเตกต่างกันทุกคน มีเอกลักณ์กันในตัวของคนเเต่ล่ะคน คนนี้ดีเเบบนี้ อีกคนดีอีกเเบบหนึ่ง คือในความรู้สึกน่ะ ไม่มีใครที่จะรู้สึกเหมือนกันเป๊ะๆทั้งหมด เเบบสมมุติ เอ หรือ บี ก็ต้องมีไรเเตกต่างกัน มีความรู้สึกที่เเตกต่างกันในบางจุด อาจมีจุดเชื่อมที่เหมือนกันบางจุด เเละความเเตกต่างตรงนี้เเหละ ที่ทำให้คนเเต่ละคนมีคุณค่าคนล่ะเเบบ คนเรามีหลายมุมมอง หลายความคิด อาจจะมาจากตัวตนจริงๆข้างใน หรืออาจมาจากสังคม สิ่งเเวดล้อม เเละความเเตกต่างตรงนี้เเหละ คือ

"ความเเตกต่าง เพื่อคนที่เเตกต่าง"

ส่วนดีของเเต่ล่ะคนอาจเเตกต่างกันไปเเต่ล่ะคน คนนึงอาจจะเห็นว่าเฉยๆ เเต่อีกคนอาจเห็นว่า นี่เเหละคือสิ่งที่ต้องการเลย

เพรา่ะฉะนั้น ผมคิดว่า เค้าคนนั้นก็ึคงมองคุณวันพุธ ในความรู้สึกในความเป็น "คุณวันพุธ" เช่นกัน

ความเเตกต่างอีกนี่เเหละ ที่ผมเห็นว่า

"คนเราเปราะบางเกินไปกว่าจะอยู่ด้วยกันเพียงสองคน"

ผมว่าคนเราคงจะอยู่สองคนไม่ได้ เราต้องการความเเตกต่าง ความรู้สึกของเเต่ล่ะบุคคล ผมมองว่าเเค่คนๆเีดียวไม่เพียงพอสำหรับมนุษย์ เหมือนสิ่งของ เวลาไฟดับเราต้องการเทียนไขเเละไม้ขีด เเต่พอไฟฟ้าติด เราอยากใช้ไฟนีออน ดังนั้นมนุษย์จึงเป็นสัตว์สังคม

อีกประเด็น ผมว่าทุกสิ่งทุกอย่างรอบๆตัวเรา ทั้งสิ่งของ ผู้คน หรืออะไรก็เเล้วเเต่ ล้วนมีผลต่อเราไม่ทางตรง เเละทางอ้อม หรืออาจจะอ้อมของอ้อมของอ้อม บางสิ่งอาจจะทับถมกันเป็นฐานๆกองๆกันไปเรื่อยๆ จนเป็นเราตอนนี้ เช่นเดียวกัน คุณวันพุธกับคุณคนนั้นก็ส่งผลต่อกันเเละกัน อาจจะรูปคนล่ะรูปเเบบ

ลองมองดูในรูปของเครื่องจักร เอาเป็นไรดี เอาเป็นจักยานปั่นอยู่กับที่ ลดความอ้วนล่ะกัน(ผมกำลังใช้มันอย่างหนัก) บางทีเราอาจมองว่า ส่วนเครื่องจักรใหญ่ๆเเม่งสำคัญกว่าตัวน็อตเล็กๆมากๆ เเต่เราก็ลืมไปอีกเช่นกันว่า ถ้าหากไม่มีตัวน็อตเล็กๆไอ้จักรยานปั่นอยู่กับที่มันอาจใช้งานไม่ได้เต็มที่ อาจปั่นๆไปหลุดออกมาเลยใช้งานไม่ไ้ด้ก็เป็นได้

ทุกสิ่งทุกอย่างมีความสำคัญ ส่วนดีในตัวมัน ไม่มากก็น้อยนะครับ

อย่าน้อยใจหรืออะไรไปเลย ยิ้มไว้นะ คุณวันพุธ ก็มีคุณค่า เเละมีความรู้สึกที่เป็น คุณวันพุธ ที่ไม่มีใครในโลกจะเหมือนคุณได้หมด จริงๆนะ...

เเละผมเชื่ออีกว่า เขาคนนั้นก็คงเป็นเเรงบันดาลใจสำคัญอย่างหนึ่งสำหรับงานคุณวันพุธเองด้วย ไม่ว่าจะสมหวัง หรือไม่สมหวัง ก็มีส่วนดีของมัน


ปล.ที่พิมพ์มาทั้งหมดนี่ เพ้อเจ้อๆหน่อยนะคุณวันพุธ อย่าถือสานะครับ อีกอย่างหนึ่งไม่มีผิด มีถูกนะครับ เชื่อเฉพาะที่คุณวันพุธเห็นด้วย ไม่จำเป็นต้องเชื่อทั้งหมด ไม่มีไรถูก หรือผิดทั้งหมด เพราะคนเราเเตกต่างกัน... ผมก็พยายามที่จะคิดให้ได้เเบบที่พิมพ์ เหตุผลเพราะรักคุดเหมือนกัน

ตึง!

จริงๆผมเขียนเอนทรี่นี้ด้วยความรู้สึกที่ค่อนข้างมีความสุขนะครับ แต่มีแต่คนคิดว่าผมเศร้า อืม... สิ่งที่เขียนไปมันอาจจะทำให้คิดไปอีกแบบ มันก็มีเศร้านะครับ แต่คงเป็นว่า ณ ตอนนี้ มันคือความสุขในความเศร้ามากกว่า และรู้สึกดีใจกับสิ่งดีๆที่ผมได้รับมา

ยังไงก็ขอบคุณทุกความเห็นมากๆครับผม

ซาบซึ้ง