[TAG]Exteen Artist

posted on 22 Apr 2012 09:43 by perfectw directory Cartoon, Diary

กติกา

- ตั้งชื่อเอนทรี่ว่า "Exteen Artist"
 
- แท็กนี้ได้รับแรงบันดาลใจมาจาก Tumblr-Arts http://tumblr-arts.tumblr.com/
 
- คัดรูปที่คิดว่าดีที่สุดมาประกอบ จะกี่รูปก็ได้
 
- ไม่จำกัดฝีมือการวาดรูป
 
- ขอจริงจังนะ
 
- ส่งแท็กให้ใครก็ได้ ตามสบาย
 
- เขียนในส่วนแท็กว่า "exteenartist"
 
 
 
 
 
 
 
 
ชื่อ:  ธิติวัฒน์ ชัยศิริรัตน์ / Thatwednesday (TW.) / Perfectwednesday (PW.) / Jaoz /
เยอะแยะมากมาย ตูจะเปลี่ยนบ่อยๆทำไมให้มันสับสน?
 

1. บอกเกี่ยวกับเรื่องราวของคุณ เช่นการศึกษา
 
 
เรียนจบสายวิทย์ ที่สาธิตเกษตร ซึ่งไอ้การเลือกตรงนี้เป็นส่วนที่ทำให้ต้องปวดหัวกับการเลือกชีวิตอันดับต้นๆเลยละมั้ง? ตอนเรียนก็ไม่ได้มีปัญหาอะไร เกรดพอใช้คะแนนพอถูไถ คือเป็นคนเรียนแบบเอื่อยๆไม่ได้จริงจังกับคะแนนมาตั้งแต่แรกแล้ว ตอนเลือกเรียนก็เลือกตามพ่อแม่ ทั้งที่จริงๆแล้วเป็นคนชอบเรียนภาษา อยากเรียนศิลป์- ญี่ปุ่น แต่ก็เรียนผ่านมาได้ค่อนข้างโอเคและก็ไม่ได้เกลียดการเรียนเคมี ฟิสิกส์ ชีวะ หรือเลขอะไร วิชาอะไรก็เรียนได้หมด แต่ถามว่าชอบไหมก็บอกได้ว่าไม่ชอบคำนวณ รู้สึกหัวไม่ให้มานานแล้ว ซึ่งเลขเป็นวิชาเดียวเลยที่เคยสอบตก (ครั้งเดียวนะ ฮา) จริงๆก็รู้สึกขอบคุณเพราะความรู้ที่เรียนมันก็เอามาใช้ได้หมดและทำให้เราไม่เสียเปรียบคนอื่น
 
แต่ก็อย่างที่บอกตั้งแต่แรก ความสับสนในชีวิตมันเริ่มมาจากตรงนี้แหละ เพราะพอเลือกเรียนสายวิทย์แล้ว การที่เราจะสอบเอนท์มันก็ไม่ได้มีทางเลือกมากนัก พ่อแม่มองว่าเราจะเรียนอะไรก็ได้แต่มันก็ไม่ใช่ไง คือจะให้ไปสอบวิชาที่ไม่ได้เรียนมันจะไปทำได้ยังไงกันเล่า ดังนั้นตัวเลือกสุดท้ายมันก็หดเหลืออยู่แค่ในสายวิทย์ แล้วก็มาจบกับคณะสถาปัตย์ที่จุฬาเพราะมันเป็นอะไรศิลป์ๆอันเดียวที่เข้ากับเราได้ในตอนนั้น แล้วคะแนนมันก็ถึง บอกตัวเองว่าเข้าไปฝึกวาดฉากการ์ตูน (ฮา) ทั้งที่ใจจริงอยากไปเรียนศิลปกรรม (แต่ตอนนั้นก็กลัวๆรับน้องโหดเหมือนกัน ฮา)
 
ตอนนี้จบออกมาแล้วก็ไม่ได้นึกอยากกลับไปแก้ไขอะไรแล้ว อะไรที่ได้รับมาก็ดีในตัวของมัน ถ้าเราไปอีกทางก็ไม่รู้ว่าจะเกิดอะไรขึ้นอยู่ดี สิ่งที่เกิดขึ้นแล้วก็ดีที่สุดแล้ว จะมีก็แต่ความรู้สึกคาใจกับทางเลือกที่ตัวเองไม่ได้เลือกในตอนนั้นเท่านั้นเอง
 

2. ทำไมคุณถึงวาดรูป
 
 
อันที่จริงก็วาดรูปมาตลอดนะ ตั้งแต่จำความได้เริ่มอ่านการ์ตูนได้ปุ๊บก็วาดปั๊บเลย ชอบวาดรูปบนไวท์บอร์ดเล่านิทานให้น้องฟังตั้งแต่เด็ก สมุดการบ้านทุกเล่มมีแต่ตัวการ์ตูน ชอบจมอยู่กับตัวเอง จมอยู่กับการ์ตูน พออ่านมากๆมันก็อยากระบายออกไง วาดตีช่องเขียนคำตามเขาบ้าง มั่วๆขึ้นมาบ้าง เหมือนวาดขึ้นมาเป็นเพื่อนคุยโต้ตอบกับตัวเองในหัวน่ะ แล้วเราก็เล่นมันเองทุกบทบาท เป็นเล่มๆเป็นเรื่องเป็นราว ซึ่งมันก็สนุกดีนะ
 
พอโตขึ้นหน่อยอยู่ในสังคมเพื่อนๆช่วงม.ต้นก็เริ่มลดความอายที่แอบวาดไว้ดูคนเดียวเอามาอวดบ้าง เห็นเพื่อนวาดเป็นเรื่องๆเราก็เลยเอาที่เราวาดไว้มาโชว์บ้าง วาดเพื่อให้เพื่อนชอบบ้าง มันก็เลยเปลี่ยนจากการวาดแค่เรารู้เรื่องพอใจเองไปแล้ว แต่เพื่อนๆก็ค่อยๆเลิกวาดไป เหลือแต่เราที่ยิ่งจริงจังขึ้นเรื่อยๆ เริ่มเขียนด้วยปากกา ซื้อจีเพ็น หัดถมดำ ลองไปเรื่อยๆ จนกลายเป็นต้นฉบับจริงๆขึ้นมา แต่ก็ยังดูเป็นการคุยกับตัวเองอยู่
 
จนม.ปลายก็เริ่มมีคอมมีอินเตอร์เนตเข้ามา ไอ้เราก็ยิ่งสนุกกับการดูภาพคนอื่นแล้ววาดไปด้วยกัน เริ่มทำงานในคอมก็ตั้งแต่ตอนนั้น สาเหตุที่วาดรูปหลักก็ทำนองนี้ คืออ่านการ์ตูน รับเข้ามามากแล้วก็อยากระบายออกเลยวาด อยู่กับตัวเองมากเลยคุยกับตัวเองเยอะ แล้วคุยเป็นภาพเป็นเรื่อง การวาดภาพวาดการ์ตูนก็เลยเป็นอะไรที่คู่กับตัวเองมาตลอด
 

3. ทำไมคุณถึงมาเป็น Artist / Fan art
 

ความใฝ่ฝันตั้งแต่เด็ก คือทั้งโลกของเรามันมีแต่การ์ตูน วาดภาพ เล่าเรื่องไง ยังไงมันก็คงไม่พ้นเรื่องนี้ไปได้ เป็นเรื่องเดียวที่ตั้งใจมาตั้งแต่เด็กว่า เฮ้ย สักวันเราอยากเป็นอย่างอ.คนนั้นคนนี้ว่ะ อยากวาดเล่าเรื่องออกมาให้ได้แบบเขา มันดูมีความฝัน มีจินตนาการ สนุกมาก
 
แต่พอโตเป็นผู้ใหญ่อะไรๆมันก็ดูวุ่นวายกว่าที่คิด อาจจะเป็นเพราะคิดเยอะขึ้นเองจากสภาพแวดล้อมที่เปลี่ยนไป ช่วงที่เริ่มมานั่งคิดอย่างจริงจังคือตอนใกล้ๆจะเรียนจบ ว่า เฮ้ย แล้วกูจะทำยังไงละเนี่ย จบถาปัดมาก็ต้องไปเขียน Autocad ทำ 3Dsmax แล้วกูจะไหวเหรอวะ คือรู้ตัวเองมานานแล้วว่าเรามันไม่เอาทางด้านนี้เลย รู้ตั้งแต่ตอนปีสามแล้วว่าไม่ได้ชอบบ้านชอบตึก มันไม่มีชีวิตน่ะ แต่พยายามเรียนให้จบเอาปริญญาให้พ่อแม่ ซึ่งเกรดต่ำเตี้ยเรี่ยดินมาก คือมันไม่น่าสนใจแล้วไง เรารู้ว่าเราไม่ได้อยากจะทำแบบนี้ไปตลอดแน่ๆ
 
แต่พอเอาเข้าจริงก็รู้ตัวว่าเราไม่ได้รู้เหนือรู้ใต้อะไรกับเขาเลย วาดแบบเล่นๆมาตลอด ทำการ์ตูนอะไรมันก็โอเค แต่ไม่เคยรู้ว่าจะทำเป็นอาชีพมันต้องทำยยังไง การหาเงินจากเรื่องแบบนี้มันต้องทำยังไง ไม่รู้เลย จะให้ไปวาดโดจินขายการ์ตูนโป๊การ์ตูนวายตามงานก็ทำไม่ได้ มันไม่ใช่ ไม่เคยไปงานการ์ตูนและรู้สึกไม่เข้าพวก เคยลองวาดเป็นเล่มนะ แต่มันไม่ตรงกลุ่มเป้าหมายไง การ์ตูนที่เราวาดมันไม่วาย ไม่โป๊ ก็เลยยิ่งต้องคิดมากขึ้นเรื่อยๆ แล้วในระหว่างนั้นเรื่องต่างๆก็เทเข้ามาพร้อมกับเวลาที่ตัวเองเรียนจบ พ่อแม่ญาติพี่น้องทุกคนตั้งคำถามมีความคิดเสนอแนะให้เยอะแยะมาก ตั้งหลักไม่ทัน เพราะไม่เคยมีใครมาคาดหวังกับเรามากขนาดนี้มาก่อน ที่ผ่านมาตูนั่งวาดรูปเล่นอยู่มุมห้องไม่เคยมีใครว่าอะไร มีแต่ชมว่าวาดรูปเก่ง แต่ตอนนี้ทุกอย่างมันมั่วไปหมด พ่อแม่อยากให้เราเป็นสถาปนิกเพราะเป็นวิชาที่จบมา ญาติพี่น้องอยากให้ไปเรียนต่อ เพื่อนๆไปทำงานประจำ หลายๆคนไปเรียน MBA แล้วคือ เฮ้ย เราเอาไงดีวะเนี่ย
 
จิตใจข้างในตอนนั้นบอกเลยว่า มึงเขียนเรื่องสั้นส่งเลยเท่านั้น ไม่รู้จะรอดไหมละ แต่อย่างน้อยก็จะได้ไม่คาใจ แต่ไอ้เราก็ไม่เคยดื้อ ไม่เคยต่อต้าน เชื่อฟังพ่อแม่ตลอด ไปไม่เป็น ทนนั่งวาดรูปเฉยๆอยู่กับบ้านไม่ได้ แรงกดดันมันเยอะ ก็เลยตัดสินใจไปทำงานอยู่ได้สามเดือน แต่ก็ไม่รอด อย่างที่บอก ใจมันไม่เอาตั้งแต่ตอนเรียนแล้ว ก็เสียใจพอสมควร หลังจากนั้นก็วุ่นวายกับพ่อแม่อยู่พักใหญ่ ท่านก็อดห่วงไม่ได้ กลัวลูกไปไม่รอด ญาติๆเสนอให้ไปเรียนต่อ เราก็เอาวะ เรียนก็เรียน เลือกเปลี่ยนไปเปลี่ยนมาอยู่นานเป็นปี สับสนกับคำแนะนำ ทำอะไรไม่ได้เลย เพราะเราไม่รู้ตัวเองไง ไหวเอนตามคนรอบข้างไปหมดมันก็เหลวอยู่แล้ว ไปเรียนภาษาที่ญี่ปุ่นได้สามเดือน  มีความสุขนะ เรียนทั้งวันไม่ได้เที่ยวไม่ได้ทำอะไรเลย นึกว่าจะเดินหน้าไปเรื่อยๆชีวิตจะสงบสักที แผ่นดินไหวครับ โอ้โห ทีนี้สนุกสนานเลย แม่เรียกกลับบ้านครับ เสร็จแล้วพ่อก็ออกจากงาน ขอบคุณมาก ยิ่งสับสนไปใหญ่ เลยไม่ได้กลับไปเรียนต่อเพราะแค่มองหน้าพ่อก็รู้สึกผิดในใจแล้ว ไม่อยากเป็นภาระแล้วด้วย ถึงจะบอกให้ไปก็ไม่อยากไปแล้ว มันไม่มีความสุขที่จะเป็นภาระคนอื่นขนาดนั้น ก็เลยทำงานดีกว่า มีอะไรก็ทำ อยากได้เงิน อยากมีชีวิตของตัวเอง ไม่อยากรบกวนพ่อแม่แล้ว ตอนนี้วาดสตอรี่บอร์ดเป็นงานหลักอยู่เรื่อยๆ ซึ่งก็สนุกดี
 
ระหว่างที่ผ่านมาก็ยังวาดรูปอยู่ตลอด แต่มันก็ไม่เป็นเรื่องเป็นราวเท่าไหร่ เพราะใจมันไม่โฟกัสแล้ว เรื่องมันมีให้คิดตลอด ไม่มีเวลาให้คุยกับตัวเองแล้ว ถ้าต้องให้วาดนานๆโดยที่มันไม่ใช่งานจ้างได้เงินก็ทำไม่ได้แล้ว มันเหมือนมีเรื่องเงินค้ำคออยู่ตลอดว่าอยากตั้งตัวได้ไวๆ ยอมรับว่าเอาแต่กังวลเรื่องเงินตั้งแต่พ่อออกจากงาน ความรู้สึกลึกๆก็อยากสร้างผลงานของตัวเองแต่ก็ทำไม่ได้ ยิ่งคาดคั้นกับมันแล้วยิ่งแย่ ยิ่งตั้งใจวางแผนแล้วยิ่งเน่า เลยขอตั้งใจกับงานหลักไปก่อนแล้วกัน ตอนนี้จะให้นับว่าตัวเองเป็น Artist อะไรก็คงไม่ได้ เป็นงานอดิเรกซะมากกว่า แต่ก็ยังพยายามปรับปรุงตัวเองอยู่เรื่อยๆ ก็ยังไม่รู้อนาคตเหมือนกัน ถ้าเจอทางออกดีๆแล้วจะมาบอกอีกทีนะ (ฮา)
 
 
4. บอกArtist / Fan art ที่คุณชอบ
 

ถ้าให้ตอบที่ชอบทั้งหมดคงไม่จบ เอาแค่ที่มีอิทธิพลกับงานตัวเองแล้วก็นึกได้ตอนนี้ก็แล้วกันนะ
 
 
โยชิฮิโระ โทกาชิ (HxH) ตอนเขียนคนเก่งฟ้าประทานรู้สึกเฉยๆ ดูเป็นแนวผู้ใหญ่ไป แต่ตอนนี้ชอบมาก น่าจะเพราะโตขึ้น การดำเนินเรื่องแกสุดยอดแล้ว คาดเดาอะไรไม่ได้เลย ทักษะแกเหมาะกับเขียนรายสัปดาห์ที่สุดแล้ว อาจเป็นเพราะเป็นคนเขียนลายเส้นยุคปี 2000 ที่ยังหลงเหลืออยู่ด้วย
 
โยชิยูกิ ซาดาโมโตะ (Evangelion) ชอบลายเส้น ชอบการแสดงอารมณ์ ชอบทักษะภาพประกอบและเซนส์การจัดวางของแกมาก
 
ทาคาฮาชิ รูมิโกะ (รันม่า) การ์ตูนตลก แอคชั่น เบาสมอง ติดโรแมนติกซึนเดเระหน่อยๆ มีมิตรภาพอีกนิด ลายเส้นแบบปล่อยวาง ง่ายๆ นักเขียนคนนี้เขียนได้หมดตั้งแต่แนวเบาๆ วัยรุ่น ดราม่าหนักสมอง ไปจนการ์ตูนชีวิตไม้ใกล้ฝั่ง อะไรจะดีไปกว่านี้อีกล่ะ?
 
ชิอินะ ทากาชิ (Ghost Sweeper) ลายเส้นดูแล้วสบายใจมากๆ สะท้อนความเป็นคนไม่มีนอกมีใน มุขเด็ดตลอด ความตลกโปกฮา ตีหัววิ่งหนีของอ.แก ก็บ้าบอโดนใจเกินจะห้ามใจไม่ให้ชอบได้
 
อาดาจิ มิทสึรุ (H2) เรียบง่าย น้อยแต่มาก สวยงาม ทิ้งให้คิด ที่สุดของสายนี้ครับ
 
ทัตสึยะ โยชิคาว่า (Capcom) เป็นคนออกแบบคาแร็กเตอร์วาดภาพประกอบที่โดนใจสุดๆใน Capcom ซีรี่ส์ภาพ Rockman / Breath of fire เป็นอะไรที่ตราตรึงใจมาก และมีอิทธิพลกับเส้นผมมากคนนึง
 
ฮิโตชิ อาริงะ (Rockman Remix/Megamix/Gigamix) เส้นโดน วาดกำลังดี มันมากเลย คอมิคร็อคแมนที่ดูเป็นร็อคแมนที่สุดเท่าที่เคยมีมา
 
Mato (Pokemon Special /aka. Pokemon Adventures/) ชอบเส้นเรียบๆง่ายๆ ลงตัว นิ่งๆ เด็กๆ โดนใจ
 
อากาฮิโกะ โยชิดะ (Square) งานออกแบบตัวละคร Final fantasy tactics คือที่สุดแล้วครับ ผสมผสานรายละเอียดของยุคกลางกับความเป็นการ์ตูนญี่ปุ่นได้ออกมาสดใหม่มากจนไม่สามารถจะเปรียบกับอะไรได้เลย
 
เท็ตซึกะ โอซามุ (Black Jack/Hinotori/Atom) บิดาแห่งวงการการ์ตูนญี่ปุ่น การ์ตูนแนวเนื้อหาของอ.ลึกซึ้งอย่างไม่น่าเชื่อแต่เข้าใจง่ายมาก การบอกเล่าเรื่องต่างๆออกมาจากใจได้แบบนี้ ประสบการณ์ชีวิตแกต้องโชกโชนและถือว่าเป็นนักคิดที่เก่งกาจคนนึงเลยละ
 
ฮายาโอะ มิยาซากิ (Spirited Away/Porco Rosso/Totoro) คนอื่นอาจจะชอบอนิเมชั่นของป๋ามากๆ แต่นอกจากอนิเมชั่นผมยังชอบสไตล์การ์ตูนช่อง การออกแบบโลก เครื่องจักร ที่ได้อิทธิพลจากยุโรปยุคสงครามโลกจริงๆครับ สไตล์สีน้ำของป๋ามีผลกับผมเยอะมาก
 
มาโกโตะ ชินไก (Byousoku 5 cm.) ฉากสวยมุมกล้องเทพจนลืมหายใจ การดำเนินเรื่องฉากต่อฉากที่เงียบเหงากระชากใจตามแบบญี่ปุ่นยุคโมเดิร์น รสนิยมดีอย่างร่วมสมัย
 
Prema-ja ภาพสเก็ตช์ดูแล้วไฟลุกทุกครั้ง มีรายละเอียดเยอะแยะในเส้นร่างที่เต็มไปด้วยความรู้สึก การใช้สี อะไรต่างๆทำให้ได้เรียนรู้อยู่ตลอดเลยครับ ขอบคุณมาก
 
Niking เป็นคนที่... การเลือกใช้สี สไตล์ลายเส้น ท่าทางตัวละคร Dynamic ของภาพ ที่มาของภาพ อารมณ์ขัน และความสะใจ ความคลั่ง ความถึกเพนท์จนเห็นเป็นเท็กซ์เจอร์ด้วยวิธีแมนนวล เด็ดที่สุดแล้ว มีอิมแพ็กต์กับการวาดเล่นช่วงหลังๆของผมมากมาย เป็นสายอิลลัสเกมที่โปรสุดในสายตาผมตอนนี้
 
ยังมีอีกเยอะครับ... งานแนวฝรั่งก็มี แต่เอาแค่ที่เห็นชัดๆแค่นี้แล้วกัน...
 
 
5. อุปกรณ์ที่คุณใช้
 

Photoshop รุ่นไหนก็ได้ / Wacom intuos 3 / ดินสอกดทั่วไป หลักๆที่ใช้จริงๆก็เท่านี้
แต่อย่างอื่นที่ใช้แต่ไม่บ่อยก็มี สีน้ำ สีโปสเตอร์ พู่กันจีน Gpen Sai Pigma

 
6. โทนสี หรือสไตล์การวาดรูปของคุณ
 

เปลี่ยนไปเรื่อยครับ ผมเป็นคน Sensitive อินกับอะไรง่าย งานที่วาดออกมาแต่ละทีก็เลยออกมาตามที่ได้ไปเห็นไปเจออะไรมา มันเลยไม่ค่อยจะคงที่นักหรอก เลยอธิบายลำบาก เป็นคนที่เปลี่ยนแปลงอยู่ตลอด ไหลไปเรื่อย
 

7. อยากบอกอะไรกับคนที่ชอบวาดรูปแต่ไม่มั่นใจในฝีมือหรือวาดไม่เก่ง
 

ไม่สามารถจะแนะนำอะไรได้ครับ ไม่ชอบบอกให้ใครคิดอะไรทำยังไง เพราะคำถามคำตอบและเงื่อนไขของแต่ละคนมันต่างกัน ต้องคิดและพิจารณาเอาเองครับ แต่ถ้าสิ่งเขียนไปช่วยให้คนที่อ่านได้คิดทบทวน ได้คำตอบของตัวเองบ้างสักนิดผมก็คงดีใจมากแล้วครับ
 
 
จบ.
 
 
 
เหมือนเป็นเอนทรี่รวมคำสารภาพ
สิ่งที่เกิดขึ้นในชีวิตที่ผ่านมาไม่นานนี้เลย...
 

Comment

Comment:

Tweet

#7 ถ้าประสบการณ์ผมได้ช่วยรบ้างผมยินดีมากแล้วครับ ปีสามเป็นปีที่สนุกที่สุดแล้วนะ สู้ๆครับ ^^

#8 By Thatwednesday on 2012-06-04 16:10

ตอนนี้ผมกำลังเรียนถาปัตย์จุฬาปีสาม และพบว่าชีวิตกำลังเดินทางมาใกล้ๆทางนี้แล้วล่ะครับ เอนทรี่นี้มอบอะไรให้ผมมากเลยครับ ขอบคุณมากครับ

#7 By Zairen_Parodyme. on 2012-05-31 22:18

เราเองก็ชอบวาดรูปนะ
แต่...ติส(ชึ่ง)แตกบ่อยไปหน่อย
บิ๊วตัวเองไม่ค่อยขึ้น
หัวก็ทื่อ คิดไรไม่ค่อยออก
อากาศร้อนหน่อยก็ไม่เอาและ
เลยนานๆจะมีรูปกะเค้าซะที (เฮ่อ...) -w-
นับถือคนที่มีความสม่ำเสมอนะ
สุดยอดดด (ยกนิ้วโป้งให้สูงๆ)

#6 By กังหันลม on 2012-04-23 13:14

หนุกดี หนุกดี
big smile ผมก็เรียนสายวิทย์เพื่อจะเข้า'ถาปัตย์จุฬา ให้ได้(ในตอนแรกที่ตั้งใจไว้แบบนั้น)
แต่ตอนเรียนดันเป็นฝ่ายอธรรม ซึ่งสนุกกว่าซะงั้น555 สุดท้ายเลยไม่ได้เลือกสอบสถาปัตย์ตามที่ตั้งใจbig smile

#5 By GuGGGar on 2012-04-23 00:36

ขอบคุณจ้ะน้องเก้าแต้ม :)

ก็สู้ๆเช่นกันนะครับ ชีวิตก็มีขึ้นลงเป็นธรรมดา confused smile

#4 By Thatwednesday on 2012-04-22 17:17

อ่านข้อสามแล้วแอบรู้สึกว่าเจอเรื่องแบบเดียวกันมา เงินมันค้ำคอ เรียนก็จบจากสายที่ไม่ได้คิดจะทำต่อ ก็ทำงานอื่น จนตอนนี้ออกจากงาน อยู่ระหว่างใช้ชีวิตแบบคนว่างงาน แต่ก็กำลังพยายามทำอะไรหลาย ๆ อย่างเพื่อจัดการกับตรงจุดนี้

ถ้าในอนาคต อะไรเข้าที่เข้าทาง หวังว่าจะได้กลับมาวาดอย่างสนุกสนานอีกนะคะ พยายามเข้าค่ะ

#3 By saisuna on 2012-04-22 15:19

สวยcry

#2 By llsllAku on 2012-04-22 13:52

เค้าก็ชอบงานพี่มาๆเลยนะ /ฮือๆๆๆ
/ชอบเส้นเรียบๆแต่ดูเพลินแบบเน้

#1 By D.C.เก้าแต้ม on 2012-04-22 13:25

Recommend