PERFECT WEDNESDAY

เพิ่งกลับจากทำงานกลุ่มที่บ้านเพื่อนสองวันสองคืนติดๆกันครับ กลับถึงบ้านตอน 6 โมงเช้า เดี๋ยวต้องออกไปเรียนและส่งงานอีก และพอเสร็จแล้วก็ต้องไปทำงานที่บ้านเพื่อนต่อเลยไม่ต้องหลับต้องนอนจนถึงวันศุกร์

เป็นปีใหม่ที่หฤโหดที่สุดเท่าที่เคยผ่านมาในชีวิต...โอย

ตามหัวเรื่องเลยครับ เพิ่งกลับมาจากเชียงใหม่

ไป trip กับภาควิชา 3 วัน 2 คืน (+ 2 คืนบนรถไฟ)

สนุกสนานมากมาย มีความสุขมากเลย กินเต็มที่ (เน้นเรื่องนี้อย่างเดียว 555)

ยังไม่อยากกลับเลย อยากอยู่เชียงใหม่

กลับมาเลยยังอารมณ์ค้างอยู่ ไม่อยากทำอะไรเลย

เคยเป็นไหมครับ ความรู้สึกหลังจากกลับจากไปเที่ยว

แบบว่าโหยหาหน่อยๆน่ะ



เพราะงั้นไว้จะมาเล่าให้ฟังทีหลังครับ (จริงๆคืออู้ ^ ^')

คลื่นที่ถ่าโถม ... ตอนนี้รู้สึกว่าชีวิตอยู่ในอิมเมจนั้นเลย

เหมือนคนจมน้ำ โดนคลื่นซัดโถมกระหน่ำซ้ำทับ ไม่หยุดหย่อน
โถมเข้ามาแล้วก็ล่าถอยออกไป เป็นจังหวะ

สำลักน้ำ หาโอกาสฮุบอากาศหายใจเพื่อต่อชีวิต
ถ้าหมดแรงเฮือกสุดท้ายเมื่อไหร่ก็มีแต่จะถูกกลืนหายเท่านั้น

---

งานเยอะครับช่วงนี้ มีสิ่งที่ต้องทำ สิ่งที่อยากทำ รอคิวจ่อให้ไปจัดการให้เรียบร้อยเต็มไปหมด ซึ่งแต่ละอันก็มีกำหนดเวลากระชั้นชิดกันเหลือเกิน

ไอ้เราก็เรี่ยวแรง ความอดทนน้อยกว่าคนอื่นเขาเป็นทุนอยู่แล้ว ตอนนี้เริ่มไม่มีแรงจะดันตัวขึ้นไปฮุบอากาศซะแล้ว...

แต่ก็ต้องทำต่อไป... อาจเป็นเพราะกดดันตัวเองมากเกินไปด้วย
เลยทำให้ยิ่งรวนไปกันใหญ่


ทำงานมากๆ พักผ่อนไม่พอ สมองจะเริ่มทึบ ควรจะหาเวลาออกกำลังกายให้ตัวเองซะมั่งแล้ว เผื่อจะคิดแก้ไขอะไรได้ดีขึ้น


ทำงานแข่งกับเวลาก็อย่างนี้ละครับ ไม่เครียดๆ...


ปล. 1 ไม่มีเวลาวาดรูปเลย ไว้คราวหน้านะฮะ

ปล. 2 ขอบคุณคุณ imome ฮะ คราวที่แล้วผมไม่ได้เศร้าขนาดนั้นหรอกนะครับ >_< ขอบคุณทุกคนที่เป็นห่วงครับ จริงๆผมก็พอใจกับสภาพตัวเองตอนนี้ดี ไม่ได้อยากจะมีภาระให้รำคาญ แค่อยากมีคนที่จะให้กลับไปหาได้...เท่านั้นเอง

เป็นสถาปนิกสร้างบ้าน แต่อยากได้ใครสักคนมาเป็นบ้านให้ผมอ่ะ กิ้ววว... -_-"